Na een paar stille schrijfweken, zit ik eindelijk weer achter mijn laptopje een blog te schrijven. Dat ik heel druk ben geweest is niet het excuus, laat ik het erop houden dat ik een kleine writer's block had.

Om verder te gaan waar ik bij mijn laatste blog ben gebleven: de week met papa en mama. Ik kan niet uitleggen hoe heerlijk het was om elkaar na 3 maanden weer te zien. Na gezellig met de familie hier te hebben geluncht, zijn we de rit begonnen naar Scarborough. Daar aangekomen hebben we de stad bekeken en lekker een hapje gegeten. Dag 2 reden we via Whitby naar Thormanby. Whitby is een kustplaats en was volgens Nikki helemaal top. Helaas was dit in onze ogen niet het geval, de geur van fish and chips was niet te vermijden om 11 uur ’s ochtends en er stonden overal lelijke oude kermis attracties. Voor de mensen die het kennen, een soort Jersey Shore actie. Jullie begrijpen dus wel dat we daar met gierende banden weg zijn gereden, op naar Thormanby. Dit is een klein plaatsje vlakbij York waar we in een bed & breakfast sliepen. ’s Avonds hebben we in een hele oude pub wat gegeten en daarna top geslapen in de heerlijke bedden. Vanaf maandag t/m dinsdag hebben we ‘thuis’ geslapen. Ik heb ze hier de buurt laten zien en we zijn ook op plekken geweest die ook voor mij totaal nieuw waren. Vrijdag avond, de laatste avond, sliepen we in een bed & breakfast in York en heb ik voor het eerst in 3 maanden weer sushi gegeten, wat weer een heerlijke ervaring was. Het was een heel klein tentje met alleen maar Japanners (als gast en in de bediening), het was alsof je zo even Japan binnen stapte.Zaterdag was het dan al weer tijd om gedag te zeggen, het minst leuke van allemaal. Maar de gedachte dat je elkaar al zo snel weer ziet, maakt veel goed.

Zaterdag middag had ik gelijk met Melanie afgesproken zodat ik wat afleiding zou hebben en dit was zoals altijd weer erg geslaagd. Na veel kletsen en een paar flessen wijn verder, zijn we als een blok in slaap gevallen. Zondag zijn we lekker naar de bioscoop geweest om ons leuke weekendje af te sluiten.

Ollie gaat vanaf nu tot 3 naar nursery, wat betekend dat ik Jessie en Ollie om 3 uur beiden heb. Ik moet zeggen dat ik dit behoorlijk zwaar is. Jes alleen is prima te doen, maar zodra Ollie erbij is word ze echt vreselijk, niet luisteren, alles doen wat ze weet wat niet mag, elkaar pesten wat weer huilen wordt etc. Ollie is ook absoluut niet een engeltje, maar die luistert in ieder geval wel, wat bij mij al veel goedmaakt. Ik heb nu maar ingesteld dat ik 3x iets zeg en daarna neem ik iets af, denk aan geen chocolade, geen computer, niet meer het spelletje spelen wat ze op dat moment speelt etc. Dit gaat nu al stukken beter, dus het is al weer wat leuker om op ze te passen.

Nu zijn jullie natuurlijk allemaal ontzettend benieuwd waarom de titel van deze blog ‘A special announcement’ is. Nou lieve dames en heren, laat ik dat eens vertellen. Toen Nikki vanavond thuis kwam vroeg ze aan mij of ik even de keuken in wilde komen want ze wilde me even wat vertellen. Ze begon over de zomervakantie en dat ze Jessie eigenlijk in Orchid Tree’s wilt plaatsen, zodat ze genoeg leuke dingen heeft om te doen en genoeg interactie met andere kindjes. Omdat Jessica zo ontzettend bright is, is ze bang dat zodra ze een paar weken thuis komt te zitten, ze verveeld raakt en vervelender gaat worden. Maar, wat is er dan nog te doen voor mij? Jessica zit dan in York en Ollie gaat fulltime naar nursery. Het komt er dus op neer dat ze mij op dat moment niet meer nodig hebben. Nikki gaf mij de keuze om of naar huis te gaan of om hun als gastgezin te gebruiken, dus dat ik reizen kon maken etc en hier altijd een plek had om te slapen.

Eigenlijk was voor mij de keuze snel gemaakt en ik kan jullie met een grote glimlach vertellen dat ik 19 juli 2012 weer mijn eerste stappen in ons koude kikkerlandje zet.

Ik kan niet wachten om jullie allemaal weer te zien en te knuffelen. Tot over 42 dagen!