Long time no speak!

Na even snel mijn vorige blogje door te hebben gelezen kan ik een beetje verder gaan bij waar ik was gebleven.

Het sporten. Ik heb me ingeschreven ben alleen nog niet geweest. Dit komt omdat de bustijden van Selby station naar de sportschool echt vreselijk zijn. Ik heb het even met Nikki besproken en ze gaat daarom een fiets regelen, dan kan ik binnen 15 minuutjes bij de sportschool zijn, dus dat is helemaal top. Dus updates over de Zumba lessen gaan nog komen.

De zondag dat ik had afgesproken met Melanie ging helaas niet door, ze moest op het laatste moment toch werken. Maar de zondag daarna was ze wel zekerweten vrij. Dat vond ik uiteindelijk ook wel leuk want dan kon ik een beetje mijn verjaardag vieren samen met haar. Na elkaar vrij snel gevonden te hebben op het station zijn we gelijk naar de winkelstraat gelopen en wauw wat was het daar mooi. Het is een stad met bijna alleen maar oude grote gebouwen en dan heb ik nog niets gezegd over de winkels. Ik denk dat je ongeveer bijna elk merk in Leeds wel kan vinden. We hebben lekker geshopt en op een terrasje geluncht bij een Italiaan, want het was prachtig weer. Na een super gezellige dag ben ik rond een uurtje of 5 terug naar huis gegaan. De treinen reden op die dag niet, dus het was een tochtje van 50 minuten met een tourbus. Toen ik aankwam bij het station ben ik heel lief opgehaald door Nikki en ze hadden ook wat eten voor me bewaard dus dat kon ik thuis lekker opwarmen.

Maandag was natuurlijk mijn verjaardag! Ik had ’s ochtends om 06:30 UK time afgesproken met papa en mama om te Skypen. Ze hadden namelijk heel lief een pakketje opgestuurd met allemaal leuke cadeautjes. Dus ’s ochtends hebben we ‘samen’ mijn cadeautjes open gemaakt. Was wel heel gek hoor, om niet ’s ochtends wakker te worden door papa en mama die bij me in bed kwamen liggen om me te feliciteren.

Toen ik beneden kwam stonden Nikki en Jessie met cadeautjes in hun handen klaar. Super lief! ’s Middags had ik ingrediënten gehaald om lekker een appeltaart te maken, die ook pérfect was gelukt. Toen Nikki ’s Avonds thuis kwam had ze ook nog een klein chocolade taartje gekocht voor de kindjes om te eten met kaarsjes erin en ze gingen zelfs nog voor me zingen. Nikki en ik hadden paella gegeten voor de televisie, helemaal lekker.

Donderdag en vrijdag ben ik York in geweest om een beetje winkeltjes te kijken, in de Starbucks te zitten en vooral lekker uit het huis te zijn. Ik was via een website in contact gekomen met een Hongaarse Au Pair en een Romeense Au Pair die vlak bij York wonen en kreeg vrijdag een emailtje of ik het leuk vond om zaterdag met ze af te spreken in York. Dus zaterdag zijn we met z’n 3’en York in gegaan en dat was wel gezellig. Leuke meisjes, heb een gezellig dagje gehad, maar niet helemaal mijn ding. Achja wie niet waagt wie niet wint, toch?

Ik ga maandag ook gelijk naar York College bellen en vragen of ze alsjeblieft iets te doen hebben voor mij daar. Want wil erg graag mensen van mijn leeftijd leren kennen die ook wat anders doen dan Au Pair zijn. Want de hele dag over kinderen praten is nou ook niet heel erg fijn.

Vandaag ben ik naar Leeds gegaan met de trein. Het was een heerlijke dag en ook super druk in Leeds. Heb even winkeltjes gekeken, me lekker laten opmaken in een cosmetica winkel en heb om 3 uur de trein weer terug genomen. Vannacht is mijn keel ongeveer schuurpapier geworden en mijn hoofd was aan het bonken alsof ik een avond uit was geweest, dus vond het wel verstandig om lekker naar huis te gaan en een avondje met de familie te eten.

Met de kindjes gaat het goed. Jessie is natuurlijk heerlijk bijdehand maar voor het grootste gedeelte is ze wel heel lief. Ollie is een schatje maar hij huilt om álles. Als die een koekje wilt vraagt die het niet, maar begint die te stampen en te schreeuwen. Na een maand ben ik daar behoorlijk klaar mee dus ik ben begonnen met het opvoeden. Zodra Ollie schreeuwt, huilt of gilt krijgt hij helemaal niets. Pas als hij is gestopt met huilen en mij normaal iets kan vragen krijgt die het, of niet. Heb het er even met de ouders over gehad en die waren het gelukkig eens met deze aanpak, dus die ga ik erin houden. Het zal de eerste paar weken best moeilijk zijn maar denk dat die na die paar weken begrijpt dat dat gedrag bij mij dus niet werkt. Ook probeer ik Jessica vaker te laten kiezen wat zij wilt, ook als Ollie erbij is. Wil niet dat zij zich achtergesteld voelt of het idee heeft dat ze aandacht moet trekken. Bijvoorbeeld dat Jessie mag kiezen waar ze wilt zitten in de buggy als we Ollie ophalen in plaats van dat Ollie het voor het zeggen heeft omdat die anders gaat huilen. Ja jammer dan, dan ga jij toch lekker huilen, toedeledokie. Het is vermoeiend, maar vind het wel beter zo.

Buiten dat ik elke avond gebroken ben, ga ik elke ‘werkdag’ in met plezier. Ik heb zo ontzettend veel geluk gehad met deze familie en ik ben bang dat het nog heel moeilijk gaat worden om hier weg te gaan. Maar gelukkig heb ik nog 5 maanden te gaan! Ennnnnnn nog maar 2 maanden totdat papa en mama komen!

Dikke kussen vanuit Engeland!