KLEINE MEDEDELING!
Ja ja ja, ik kan nu dan éindelijk zeggen dat ik vanaf September dit jaar ga beginnen met de opleiding Huidtherapie in Den Haag! Ik heb net gehoord dat ik ben ingeloot en ik ben als een kind zo blij.
Wilde het natuurlijk even met jullie delen. X
Almost time to say goodbye
Lieve volgers,
Na een paar leerzame en gezellige maanden hier in Engeland, is de tijd dan toch echt aangebroken dat ik hier mijn laatste blog schrijf.
Waarbij 5 maanden geleden alles voor het eerst was, zijn deze 9 dagen alles voor het laatst. De laatste keer York in, de laatste keer de kindjes naar school brengen, de laatste keer bovenin de bus zitten en volgende week woensdag mijn laatste nacht hier in huis. Hoe erg ik ook uitkijk om naar huis te gaan, ik ga nog wel even extra genieten van alle dingen die ik hier voor het laatst ga doen.
De kindjes heb ben denk ik niet echt door dat ik definitief weg ga. Ik heb gister wel gevraagd aan Jessica of we een deal konden maken dat ze deze week lief zou zijn en zou luisteren omdat ik bijna weg ga en ik graag wil dat we lief voor elkaar zijn. De reactie hierop was: ‘Oke, deal. But can I eat my sweets when we come home?’. Heel erg is ze er dus niet mee bezig.Ik vind het wel heel gek om erover na te denken dat ik ze na volgende week donderdag niet meer ga zien. Hoe moeilijk, irritant en vervelend ze soms ook kunnen zijn, ik ga de kleine monsters wel missen. Jessica die als ik weg ga vraagt: Can I have a kiss and a cuddle? And can you please try and come home early? Of Ollie die ’s ochtends vraagt: can I please sit on your lap? En Jessica die dan weer vraagt: can I please snuggle up next to you?Dat haalt niet weg dat ik niet kan wachten totdat ik weer normaal een nacht door kan slapen en ’s ochtends kan uitslapen zonder wakker gemaakt te worden door Ollie die het weer eens nodig vindt om de longen uit zn lijf te schreeuwen.
Na mij gaat er geen Au Pair meer komen. Nikki vindt dat ze te veel mist van de kinderen en heeft daarom besloten om part time te gaan werken. Voor mij een fijn gevoel, want dan weet ik dat het hier in huis in ieder geval goed gaat komen.
Dit weekend komt Melanie misschien nog langs en als dat door gaat blijft ze hier logeren. Zaterdag avond moet ik nog oppassen, helaas, omdat ze de verjaardag van Adrian gaan vieren. In ieder geval ga ik dit weekend voor de laatste keer naar York en gaat het opruimen en inpakken beginnen. Zondag zal ik vooral lekker gaan stressen omdat ik maandag of dinsdag de loting uitslag krijg van Huidtherapie. Dus allemaal duimen duimen duimen!
Verder wil ik jullie nogmaals bedanken voor alle lieve reacties. Door de blogs die ik heb geschreven en alle positieve reacties die ik hierop kreeg, ben ik erachter gekomen hoe leuk ik schrijven vind en dat ik er eigenlijk wel iets mee wil gaan doen. Ook was het een stuk makkelijker ‘vol te houden’ door alle lieve woorden.
Hugs & kisses uit het altijd regenachtige Engeland
Time flies when you're having fun
Na weer twee hele leuke weekenden achter de rug, vond ik het wel weer tijd voor een update.
14 Juni zag ik Koen eindelijk weer na 4 maanden. Begin van de middag haalde ik hem op van het station in Selby om vanuit daar naar ‘huis’ te gaan. Donderdag moest ik nog gewoon werken dus we gingen samen Ollie en Jess van school halen. Zoals gewoonlijk was Jessica 2 minuten verlegen en veranderde daarna weer in de altijd en eeuwige chatterbox die ik zo goed ken. Koen was een soort attractie voor de twee, dus we waren blij toen Nikki thuis kwam.
We hadden ’s avonds heerlijk tapas gegeten in York en zijn vanuit daar door gegaan naar Leeds, waar we drie dagen zouden blijven.
Vrijdag hebben we heerlijk winkeltjes gekeken, uitgebreid geluncht en een filmpje gepakt (Men in Black III).’s Avonds speelde Engeland en dat mochten we natuurlijk niet missen. Dit was ook voor mij de eerste keer dat ik een voetbal wedstrijd in een pub kreeg en ik heb me rot gelachen. We zaten voor een groep die alleen maar ‘YOU FUCK’ ‘COME ON NOW’ ‘FUCK OFFF’ schreeuwden, dit verhoogde de sfeer natuurlijk enorm. Uiteindelijk hadden ze ook nog gewonnen en dit moesten we natuurlijk goed vieren. Weer veel leuke Engelsen ontmoet en een hele leuke avond gehad.
Zaterdag was een rustig dagje die we hadden afgesloten in de bioscoop, deze keer was het The Avengers, die zo ongeveer 2,5 uur duurde, toch ietswat jammer.
Zondag was het al weer tijd om gedag te zeggen. Het was jammer dat de tijd zo ontzettend snel ging, maar dat laat maar wel weer zien dat het heel gezellig was.
Dit weekend had ik afgesproken met Melanie, we hadden elkaar al veel te lang niet gezien dus het was tijd voor wat gezelligheid. Ik ben vrijdagavond haar kant op gegaan en hebben toen lekker gekletst en tv gekeken. Ze had zaterdag vrij geregeld dus we hadden besloten om een stedentrip te gaan doen. Maar waarheen was de vraag. We kwamen al snel op Manchester en zijn daar ook naartoe gegaan. Mensen, ik kan jullie allemaal vertellen, wat een briljante stad. Het moment dat we het station uit liepen zagen we dat je drie verschillende bussen kon nemen die je gratis (ja echt waar, ik geloofde het bijna ook niet dat ze in Engeland aan gratis doen) rond de hele stad reden. Het waren drie verschillende routes dus daar zouden we wel even zoet mee zijn. Na de eerste bus in te zijn gestapt zagen we al snel het centrum en besloten daar uit te stappen. Manchester is 100% een shop wahallah en daar hebben we van genoten ook kan ik je vertellen.
Er stond ons ook nog een verassing op te wachten in Manchester. We stapte het station uit en zagen al allemaal posters met: The Olympic Torch Relay 23 june Manchester. De Olympic Torch zou dus die dag door Manchester komen, hoe gaaf is dat! Dat wilde we beiden zekerweten nog wel zien dus na anderhalf uur wachten hebben we om 6 uur ’s avonds de echte Olympic Torch gezien! Ik wilde eigenlijk niet zo lang wachten, maar was later toch wel heel erg blij dat Mel zei: dit ga je nooit meer zien dus het is nu of nooit. Toen ik het zag gaf het toch wel een gaaf gevoel. Ik kan maar mooi zeggen dat ik Queen Elizabeth én de Olympic Torch heb gezien in 5 maanden tijd. Is toch wel weer gaaf.
Mel en ik hadden de beslissing genomen om ’s avonds lekker echt Engels uit te gaan in Sheffield, omdat het waarschijnlijk de laatste keer is voordat ik weg ga dat we uit konden gaan. Ja ja, we zijn uiteindelijk in prom jurkjes met hakken en panty’s aan, zonder jas, de stad in gegaan. We begonnen in Hillsborough en kwamen daar in een super leuke pub terecht. Binnen 5 minuten wist ongeveer de hele tent dat we uit Nederland kwamen en werden we aan iedereen voorgesteld door twee jongens die we hadden ontmoet aan de bar. Omdat de pubs al om 1 uur sloten zijn we daarna nog de stad in gegaan. Gelukkig begon het ook nog te regenen en hadden we natuurlijk zoals alle Engelse meisjes, geen jas. Ik was net die week ziek geweest, dus een hele goeie actie was dat dan weer niet.
Helemaal doorweekt hebben we nog 2 uur gedanst en we vonden het daarna wel tijd om naar huis te gaan. Melanie had namelijk een bed gezien bij de Next die ze moest hebben. Haar ouders komen over twee weken met de auto en het plan is dat die haar bed mee gaan nemen op de auto. Dat bed zou zondag ochtend tussen 8 en half 11 worden geleverd en omdat ze in haar huis geen bel of voordeur hebben, moesten we wakker zijn. Om 4 uur ging het licht uit en helaas ging dat om 8 uur weer aan. Ik heb stiekem nog even door geslapen tot 10 uur maar ook daarna was ik klaar wakker. Zondag hebben we lekker voor de tv gespendeerd en ’s avonds om 6 uur was ik weer thuis, blij na een top weekend met mijn lieve vriendinnetje.
Ik zit nu wel echt de dagen af te tellen. Ik merk ook dat ik bijna geen geduld meer heb met de kinderen en ik ben er onderhand ook wel klaar mee om puzzels te maken en om Fireman Sam, Mickey Mouse clubhouse, Jungle Junction, Peppa Pig, Bob the Builder en alle andere vervelende kinder programma’s te kijken. 16/17 juli krijg ik nog de uitslag van Huidtherapie en daarna is het tijd om naar huis te gaan. Vanaf vandaag is het nog maar 24 dagen, dus dat betekent nog maar 3 weekenden. Ik kan niet meer wachten om lekker thuis te zijn met alle lieve familie en vrienden om me heen, om weer normale koffie te drinken in plaats van oplos koffie, weer een goed werkende douche te hebben, weer in mijn eigen bed te slapen in mijn eigen kamer, weer mijn 3 allerliefste kleine nichtjes te zien en te knuffelen die nu vast heel erg zijn gegroeid, opa en oma weer kunnen knuffelen, gewoon alle vrienden en familie weer kunnen zien, weer samen onder een dak met papa en mama wonen, gekke dingen doen met mijn lieve vrienden, als het mooi weer is de boot kunnen pakken, gezond eten in plaats van alle gefrituurde troep hier en zelfs om weer op Schiphol te zijn.Ach, het valt gelukkig helemaal niet op dat ik niet meer kan wachten om jullie allemaal weer te zien.
Maar nu kan ik gelukkig toch echt wel zeggen: TOT SNEL!
A special announcement
Na een paar stille schrijfweken, zit ik eindelijk weer achter mijn laptopje een blog te schrijven. Dat ik heel druk ben geweest is niet het excuus, laat ik het erop houden dat ik een kleine writer's block had.
Om verder te gaan waar ik bij mijn laatste blog ben gebleven: de week met papa en mama. Ik kan niet uitleggen hoe heerlijk het was om elkaar na 3 maanden weer te zien. Na gezellig met de familie hier te hebben geluncht, zijn we de rit begonnen naar Scarborough. Daar aangekomen hebben we de stad bekeken en lekker een hapje gegeten. Dag 2 reden we via Whitby naar Thormanby. Whitby is een kustplaats en was volgens Nikki helemaal top. Helaas was dit in onze ogen niet het geval, de geur van fish and chips was niet te vermijden om 11 uur ’s ochtends en er stonden overal lelijke oude kermis attracties. Voor de mensen die het kennen, een soort Jersey Shore actie. Jullie begrijpen dus wel dat we daar met gierende banden weg zijn gereden, op naar Thormanby. Dit is een klein plaatsje vlakbij York waar we in een bed & breakfast sliepen. ’s Avonds hebben we in een hele oude pub wat gegeten en daarna top geslapen in de heerlijke bedden. Vanaf maandag t/m dinsdag hebben we ‘thuis’ geslapen. Ik heb ze hier de buurt laten zien en we zijn ook op plekken geweest die ook voor mij totaal nieuw waren. Vrijdag avond, de laatste avond, sliepen we in een bed & breakfast in York en heb ik voor het eerst in 3 maanden weer sushi gegeten, wat weer een heerlijke ervaring was. Het was een heel klein tentje met alleen maar Japanners (als gast en in de bediening), het was alsof je zo even Japan binnen stapte.Zaterdag was het dan al weer tijd om gedag te zeggen, het minst leuke van allemaal. Maar de gedachte dat je elkaar al zo snel weer ziet, maakt veel goed.
Zaterdag middag had ik gelijk met Melanie afgesproken zodat ik wat afleiding zou hebben en dit was zoals altijd weer erg geslaagd. Na veel kletsen en een paar flessen wijn verder, zijn we als een blok in slaap gevallen. Zondag zijn we lekker naar de bioscoop geweest om ons leuke weekendje af te sluiten.
Ollie gaat vanaf nu tot 3 naar nursery, wat betekend dat ik Jessie en Ollie om 3 uur beiden heb. Ik moet zeggen dat ik dit behoorlijk zwaar is. Jes alleen is prima te doen, maar zodra Ollie erbij is word ze echt vreselijk, niet luisteren, alles doen wat ze weet wat niet mag, elkaar pesten wat weer huilen wordt etc. Ollie is ook absoluut niet een engeltje, maar die luistert in ieder geval wel, wat bij mij al veel goedmaakt. Ik heb nu maar ingesteld dat ik 3x iets zeg en daarna neem ik iets af, denk aan geen chocolade, geen computer, niet meer het spelletje spelen wat ze op dat moment speelt etc. Dit gaat nu al stukken beter, dus het is al weer wat leuker om op ze te passen.
Nu zijn jullie natuurlijk allemaal ontzettend benieuwd waarom de titel van deze blog ‘A special announcement’ is. Nou lieve dames en heren, laat ik dat eens vertellen. Toen Nikki vanavond thuis kwam vroeg ze aan mij of ik even de keuken in wilde komen want ze wilde me even wat vertellen. Ze begon over de zomervakantie en dat ze Jessie eigenlijk in Orchid Tree’s wilt plaatsen, zodat ze genoeg leuke dingen heeft om te doen en genoeg interactie met andere kindjes. Omdat Jessica zo ontzettend bright is, is ze bang dat zodra ze een paar weken thuis komt te zitten, ze verveeld raakt en vervelender gaat worden. Maar, wat is er dan nog te doen voor mij? Jessica zit dan in York en Ollie gaat fulltime naar nursery. Het komt er dus op neer dat ze mij op dat moment niet meer nodig hebben. Nikki gaf mij de keuze om of naar huis te gaan of om hun als gastgezin te gebruiken, dus dat ik reizen kon maken etc en hier altijd een plek had om te slapen.
Eigenlijk was voor mij de keuze snel gemaakt en ik kan jullie met een grote glimlach vertellen dat ik 19 juli 2012 weer mijn eerste stappen in ons koude kikkerlandje zet.
Ik kan niet wachten om jullie allemaal weer te zien en te knuffelen. Tot over 42 dagen!
Three months here and three months left
Laat ik deze blog beginnen met een briljante quote van Jessie wat ze as we speak tegen Ollie zegt: ‘Do you want to put this DVD in the case please, darling?’. Eigenlijk moet ik deze laatste 3 maanden altijd mn boekje bij me hebben en alle leuke quotes opschrijven, want ik vergeet ze zo snel weer.
De laatste paar weken is mijn routine vrijwel hetzelfde gebleven: hardlopen en naar de sportschool. Verder natuurlijk hier in huis mijn klusjes doen en dan is het al snel weer 3 uur en is het tijd om Jessica op te halen. Over twee weken gaat Ollie halve dagen naar nursery in plaats van 8 tot 5 (voor een kind van 2). Hij is dan ook klaar om 3 uur dus dan haal ik eerst Ollie op en daarna Jess, dan kunnen we met z’n drieën eten en heb ik ook wat tijd met beiden om leuke dingetjes te doen en echt te spelen.
Twee weken geleden ben ik in het weekend weer Leeds in geweest. Was weer erg grappig en heb me vermaakt! Het blijft me verbazen hoe vriendelijk en sociaal de Engelsen zijn. Vorig weekend had ik eigenlijk niets gepland maar toen vroeg Melanie aan mij of ik het leuk vond om in Sheffield uit te gaan, nou daar zeg ik natuurlijk geen nee tegen. Er was een voetbalwedstrijd geweest tussen twee delen van Sheffield en het was de wedstrijd waar bij werd bepaald wie er zou promoveren. Het deel waar Mel woont had gewonnen dus het was daar een groot feest, er stonden rijen voor de pubs om binnen te komen!
Melanie is in de maanden dat ik hier zit echt een heel goed vriendinnetje geworden dus vond het hartstikke leuk om haar weer even te zien.We zouden in eerste instantie pas over een maand weer kunnen afspreken, dus daarom was het extra gezellig. Melanie en ik vliegen ook samen terug naar huis 10 Augustus, super leuk!
Verder zit ik doordeweeks gewoon in mijn routine. ’s Ochtends 7 uur klaar staan, zorgen voor ontbijt, kindjes aankleden en Jessie naar school brengen. ’s Middags staat vaak in het tegen van sporten en zo nu en dan Selby of York in en dan is het al snel weer 3 uur en tijd om Jessica op te halen.
Maaaarrr… Mijn volgende blog gaat erg leuk worden want, PAPA EN MAMA KOMEN MORGEN! We gaan zaterdag naar Scarborough (plaatsje aan zee) en zondag naar Thormanby. Maandag t/m donderdag zitten we hier in huis en vrijdag slapen we in York. Ik kan niet meer wachten.Morgen zit ik hier ook al weer 3 maanden, precies op de helft. Kan niet geloven hoe snel de tijd vliegt.
Voor ik het weet sta ik al weer op Schiphol en gaat het studenten leven beginnen. Maar voor nu, geniet ik nog even van het mooie Engeland.
...And the adventure continues
Lieve vrienden en familie, laat ik als eerste even beginnen met hoe fijn het is om elke keer weer zulke leuke reacties op mijn blog te krijgen van jullie. Het is een goed gevoel dat jullie me nog niet zijn vergeten en toch elke keer maar weer de tijd nemen om mijn verhaal te lezen, heel erg bedankt daarvoor allemaal.
Vorig weekend was het eindelijk zover, uitgaan in Leeds! Ik had ’s middags om 4 uur met Vivien afgesproken en gingen daarna samen naar haar huis. Na lekker wat pannekoeken te hebben gegeten vonden we 20:30 wel een goede tijd om naar de stad te gaan, we zouden namelijk nog 30 minuten met de bus moeten en wilde eigenlijk even lekker beginnen in een pub. We hadden namelijk niet verwacht dat er veel mensen zouden zijn, omdat het uitgaan in Nederland pas rond 00:00 een beetje wat begint te worden. Waar we de bus uitstapte was een lange straat met zo rond de 8 clubs aan weerzijden. Om ons heen liepen meisjes met jurkjes zonder mouwen, zonder leggings/panty’s eronder en géén jassen aan. Je moet even nagaan dat ik het met een broek, blouse, jas en sjaal al ijskoud had. Je kon dus gelukkig wel aan ons zien wat we hier niet vandaan komen. Na even rond te hebben gelopen zagen we een leuk hoek-gebouw wat meer op een bar leek dan op een club, het leek ons een goed idee om daar de avond te beginnen.
Het moment dat we binnen kwamen was het eigenlijk al bommetje vol (het was 9 uur even voor de duidelijkheid). Dit was al een shock opzich, maar daarbij kwam dat bijna alle Engelsen ook al katje lam waren.
Na een drankje te hebben gehaald bij de bar zag Vivien een Au Pair waar ze contact mee had gehad via FB, we hebben even met haar en haar vriendinnen (ook Au Pairs) staan kletsen en heel hard gelachen om alle vrijgezellen feesten die hier elk weekend zijn. Ik weet niet of dat in Nederland ook zo is, maar hier wordt er een heel gedoe van gemaakt. De vrouwen lopen met grote opblaas penissen rond en de mannen met grote opblaas borsten etc, veel te fout allemaal maar wel heel erg lachwekkend. Toen we op het punt stonden om te gaan, liepen we een rondje door het terras en kwamen eigenlijk vrij snel in gesprek met een paar Local’s en van het een komt het ander. Uiteindelijk zijn we met een grote groep Engelsen naar een club gegaan en hebben we een super leuke avond gehad. Het is zo leuk om met mensen die hier vandaan komen te kletsen en een gezellige avond te hebben en de humor blijft natuurlijk ook heerlijk. Ik stond te praten met een van de Engelsen en Vivien (Duitse Au Pair) liep even naar binnen om een drankje te halen, de Engelsman vroeg toen gelijk aan mij: ‘The Germans and Dutch are fighting right?’ waarop ik antwoorden ‘Well.. That was quite a long time ago, we are alright now..’ en waarop hij weer zei ‘But you still don’t like them do you?’. Ik moest zo ontzettend hard lachen, want hij was erg serieus.
Na die avond hebben we paar nieuwe vrienden gemaakt en we gaan waarschijnlijk snel weer met zn alle uit. Hoe dan ook hebben Vivien voor volgend weekend weer afgesproken om Leeds in te gaan, hoop nog veel meer locals te leren kennen.
Verder waren de afgelopen weken vrij rustig. Ik ben begonnen met Pilates en vind het erg fijn. De klas waar ik op woensdag naartoe ga is echt beulen, hup 60x buikspieren, 60x beenspieren etc en de klas op vrijdag is veel relaxter, het is heel erg gericht op goed ademhalen en hoe je houding is. Omdat het hier behoorlijk heeft geregend de laatste dagen heb ik hardgelopen in de sportschool. Dit ging eigenlijk wel goed en ga dat misschien wel vaker doen, het is lekker omdat je ondertussen tv kijkt en er dingen om je heen gebeuren, zo gaat het veel sneller. Vanaf eind volgende week wordt het nonstop 20 minuten rennen, ik ben erg benieuwd.
Melanie was een dagje vrij en is toen mijn kant op gekomen. We hebben samen door York heen gelopen en lekker geluncht en zijn daarna naar huis gegaan om Ollie op te halen. Toen Nikki thuis was zijn we weer terug naar York gegaan en hebben we heerlijk Indian gegeten in een super leuk restaurant, ik heb haar daarna op de trein gezet want het was weer een tocht terug voor haar (York – Sheffield en dan nog 45min met de bus naar haar huis). Maar het was weer een super geslaagd dagje!
Begin juli staat een tripje naar London gepland met Bjorn en Fleur (twee collega’s van Bel Ami en goede vrienden). We gaan dan van vrijdag tot zondag lekker rondkijken genieten. Vind het zo lief dat ze speciaal voor mij deze kant op komen om een leuk weekend te hebben.
Het is zo gek hoe ontzettend snel de tijd gaat. Over drie weken komen papa en mama alweer en dan zit ik hier al drie maanden, precies op de helft. Dan begint het aftellen al een beetje. Ben bang dat het wel erg moeilijk gaat worden, Jessica zegt nu al elke keer als we van school naar huis lopen: ‘Juliette, I don’t want you to go home’. Als ik haar uitleg dat ik nog lang niet ga fleurt ze al iets op, maar ze blijft het bijna dagelijks herhalen. Ook de ‘I love you’s’ worden me om de oren gegooid en maakt het niet al te makkelijk. Hoe moeilijk ze soms ook zijn, ze beginnen toch een plekje te krijgen in mijn hart. Ook al zullen ze zich mij niet meer herinneren, ik zal dit avontuur en deze lieve familie nooit meer vergeten.
Heja!
Laat ik beginnen met een officiële Yorkshire-groet: Heja!
Het leuke van dit soort typische Yorkshire uitdrukkingen is, is dat toen ik ze voor het eerst hoorde ik met zekerheid wist dat ik dat nooit ging zeggen. Maar ik betrap mezelf er nu toch op! Ik ga niet zo ver om bij alles 'love' te zeggen hoor, maken jullie je maar geen zorgen. Ik zit in een hele nette London-Engelse familie dus ik leer proper English.
Alles gaat hier goed in het altijd leuke Engeland en ik zal mijn best weer doen om alle belangrijke dingen op een rijtje te zetten voor jullie.
Ik ben in contact gekomen met een Duits meisje, Vivien die in Leeds een Au Pair is. We gingen een dagje winkelen in Leeds en omdat zij ook graag wat nieuwe mensen wilden leren kennen zijn we die zondag het park in gegaan waar ongeveer honderden studenten komen als het mooi weer is. Zeker voor herhaling vatbaar dus om daar naartoe te gaan. We hadden afgesproken om de vrijdag daarna uit te gaan en dan kon ik bij haar slapen. Helaas was ze ziek geworden en is dit nu verplaatst naar volgend weekend. Even lekker een avond feesten, ik kan niet wachten!
Ik had mezelf twee weken een koopverbod gegeven omdat ik ietsjes te erg los was gegaan in een cosmetica winkel in Leeds. Ik heb die twee weken dus ook vrij weinig uitgevroten en vond mezelf zo ontzettend lui dat ik ben begonnen met hardlopen én ik heb de Zumba lessen deze week eindelijk uitgeprobeerd. Geen succes helaas. Er waren rond de 20 kakelende 65+’ers die bijna allemaal uit de maat danste. De muziek was ook niet al te briljant: Abba, Saturday Night Fever, Ricky Martin etc. Ik heb het dinsdag en donderdag geprobeerd maar het is gewoon echt niet mijn ding. Ik wil lekkere up tempo top40 muziek en natuurlijk een beetje mensen van mijn leeftijd om te socializen. Ik ga volgende week dus maar Pilates proberen, deze tijden zijn ook iets beter. Dinsdag ben ik met de racefiets van Adrian naar de sportschool gegaan maar dit was zo’n grote faal (fiets te groot, bovenbenen ongeveer achter mijn oren, kwam al helemaal gebroken aan) dat ik nu de bus naar Selby station neem en van daar 15 minuutjes loop naar de sportschool. Het sporten gaat dus erg goed, ik sport nu eigenlijk elke dag behalve zaterdag en zondag en voel me daar ook erg goed bij.
Deze week is het paasvakantie voor Jessica dus die gaat elke dag van 8 tot 6 naar een nursery in York. Nikki brengt haar daarheen en neemt Ollie gelijk mee. Ik ben dus twee weken lang vrij van 8 tot 5, best relaxt moet ik zo zeggen. Ook zijn morgen en maandag een bank holiday (officiële vrije dag), dus heb een lang weekend vrij. Mij hoor je niet klagen!
Omdat deze week mijn rooster zo gunstig was ben ik woensdag naar Melanie in Sheffield geweest. Melanie is een Nederlands vriendinnetje die ook Au Pair is en ze heeft gewoon 6 jaar in Hilversum gewoond. Hoe klein kan de wereld toch zijn soms. Ze was vorige week naar Nederland geweest en had pindakaas en hagelslag voor mij meegenomen. Ook had ze een poffertjes pan en poffertjes mix! Die hebben we dus ook heeeeerlijk gemaakt en opgegeten. Een echt Nederlands dagje hebben we ervan gemaakt en het was weer ontzettend gezellig. Ben echt heel blij dat ze hier zo ‘dichtbij’ woont.
Verder ben ik deze week natuurlijk York in geweest. Ik heb het Engelse boeken lezen weer helemaal herontdekt dus ben meerdere keren in de Starbucks gaan zitten met mn boekje erbij. Lekker genieten.
Hier in Engeland is het een paar daagjes ook heerlijk weer geweest maar zodra ik naar mijn voeten keek wist ik weer waarom ik geen slippers aandeed. Wat zagen ze er verschrikkelijk uit. Na even wat onderzoek te hebben gedaan op internet ben ik uiteindelijk naar ‘Appy Feet’ geweest waar ze Dr fish hebben. Dit zijn kleine visjes die de dode huid opknabbelen. Het kriebelde enorm maar na een paar minuutjes kon ik er wel van genieten. En ik had babyzachte voetjes die weer toonbaar waren, dat was waar het om ging.
Vandaag liep ik lekker in York toen ik opeens een enorme mensenmassa zag. Ik herinnerde me opeens weer wat ik op het nieuws had gezien, Queen Elizabeth kwam vandaag naar York. Dus ja mensen, ik kan met trots vertellen dat ik vandaag, 5 april 2012, de eer heb gehad om Queen Elizabeth te zien en ook nog een foto te maken. Ik heb een uur moeten wachten, maar he, dan heb je ook wat he.
Dan als laatste een kleine update over de kindjes. Eigenlijk gaat het heel erg goed. Ollie is gestopt met huilen bij mij (op een paar kleine meltdowns na). Dit is wel echt een hele erge verbetering en maakt het ook veel leuker om ze samen te hebben van 5 tot 7. Jessica is nog steeds lekker bijdehand en maakt me elke keer weer aan het lachen. Gister wilde ze graag dat Ollie iets ging doen met haar, maar hij had daar op dat moment geen zin in. Na een tijdje hoorde Nikki en ik gehuil komen uit de woonkamer dus Nikki vroeg wat er aan de hand was. Hoorde je een hele zielige snikkende Jessica: 'Ollie has hurt my feelings'. Het was zo ontzettend grappig. Vooral als je erover nadenkt dat Jessie pas 4 is. Het is soms zo bizar hoe slim ze is. Ik had gister gezegd dat als ze vandaag lief was ze wat poffertjes mocht proberen en het eerste wat ze zegt vanochtend is: 'Goodmorning Juliette, I am going to be very good today, so can I have the things you made for pudding?'. Soms heb ik echt het gevoel dat ik met een kind van 10 in gesprek ben. Maar dit soort dingen maken haar wel ontzettend leuk. Ze heeft elke dag wel bepaalde uitspraken of dingen die ze doet die mij zo aan het lachen maken.
Ik zal gelijk wat nieuwe foto’s op mijn Picasa album zetten die een beetje matchen met dit verslag. Als je geen email hebt gehad met de link, stuur mij dan even een mailtje en dan krijg je die natuurlijk.
Allemaal fijne paasdagen en tot snel.
X
A month in the UK!
Long time no speak!
Na even snel mijn vorige blogje door te hebben gelezen kan ik een beetje verder gaan bij waar ik was gebleven.
Het sporten. Ik heb me ingeschreven ben alleen nog niet geweest. Dit komt omdat de bustijden van Selby station naar de sportschool echt vreselijk zijn. Ik heb het even met Nikki besproken en ze gaat daarom een fiets regelen, dan kan ik binnen 15 minuutjes bij de sportschool zijn, dus dat is helemaal top. Dus updates over de Zumba lessen gaan nog komen.
De zondag dat ik had afgesproken met Melanie ging helaas niet door, ze moest op het laatste moment toch werken. Maar de zondag daarna was ze wel zekerweten vrij. Dat vond ik uiteindelijk ook wel leuk want dan kon ik een beetje mijn verjaardag vieren samen met haar. Na elkaar vrij snel gevonden te hebben op het station zijn we gelijk naar de winkelstraat gelopen en wauw wat was het daar mooi. Het is een stad met bijna alleen maar oude grote gebouwen en dan heb ik nog niets gezegd over de winkels. Ik denk dat je ongeveer bijna elk merk in Leeds wel kan vinden. We hebben lekker geshopt en op een terrasje geluncht bij een Italiaan, want het was prachtig weer. Na een super gezellige dag ben ik rond een uurtje of 5 terug naar huis gegaan. De treinen reden op die dag niet, dus het was een tochtje van 50 minuten met een tourbus. Toen ik aankwam bij het station ben ik heel lief opgehaald door Nikki en ze hadden ook wat eten voor me bewaard dus dat kon ik thuis lekker opwarmen.
Maandag was natuurlijk mijn verjaardag! Ik had ’s ochtends om 06:30 UK time afgesproken met papa en mama om te Skypen. Ze hadden namelijk heel lief een pakketje opgestuurd met allemaal leuke cadeautjes. Dus ’s ochtends hebben we ‘samen’ mijn cadeautjes open gemaakt. Was wel heel gek hoor, om niet ’s ochtends wakker te worden door papa en mama die bij me in bed kwamen liggen om me te feliciteren.
Toen ik beneden kwam stonden Nikki en Jessie met cadeautjes in hun handen klaar. Super lief! ’s Middags had ik ingrediënten gehaald om lekker een appeltaart te maken, die ook pérfect was gelukt. Toen Nikki ’s Avonds thuis kwam had ze ook nog een klein chocolade taartje gekocht voor de kindjes om te eten met kaarsjes erin en ze gingen zelfs nog voor me zingen. Nikki en ik hadden paella gegeten voor de televisie, helemaal lekker.
Donderdag en vrijdag ben ik York in geweest om een beetje winkeltjes te kijken, in de Starbucks te zitten en vooral lekker uit het huis te zijn. Ik was via een website in contact gekomen met een Hongaarse Au Pair en een Romeense Au Pair die vlak bij York wonen en kreeg vrijdag een emailtje of ik het leuk vond om zaterdag met ze af te spreken in York. Dus zaterdag zijn we met z’n 3’en York in gegaan en dat was wel gezellig. Leuke meisjes, heb een gezellig dagje gehad, maar niet helemaal mijn ding. Achja wie niet waagt wie niet wint, toch?
Ik ga maandag ook gelijk naar York College bellen en vragen of ze alsjeblieft iets te doen hebben voor mij daar. Want wil erg graag mensen van mijn leeftijd leren kennen die ook wat anders doen dan Au Pair zijn. Want de hele dag over kinderen praten is nou ook niet heel erg fijn.
Vandaag ben ik naar Leeds gegaan met de trein. Het was een heerlijke dag en ook super druk in Leeds. Heb even winkeltjes gekeken, me lekker laten opmaken in een cosmetica winkel en heb om 3 uur de trein weer terug genomen. Vannacht is mijn keel ongeveer schuurpapier geworden en mijn hoofd was aan het bonken alsof ik een avond uit was geweest, dus vond het wel verstandig om lekker naar huis te gaan en een avondje met de familie te eten.
Met de kindjes gaat het goed. Jessie is natuurlijk heerlijk bijdehand maar voor het grootste gedeelte is ze wel heel lief. Ollie is een schatje maar hij huilt om álles. Als die een koekje wilt vraagt die het niet, maar begint die te stampen en te schreeuwen. Na een maand ben ik daar behoorlijk klaar mee dus ik ben begonnen met het opvoeden. Zodra Ollie schreeuwt, huilt of gilt krijgt hij helemaal niets. Pas als hij is gestopt met huilen en mij normaal iets kan vragen krijgt die het, of niet. Heb het er even met de ouders over gehad en die waren het gelukkig eens met deze aanpak, dus die ga ik erin houden. Het zal de eerste paar weken best moeilijk zijn maar denk dat die na die paar weken begrijpt dat dat gedrag bij mij dus niet werkt. Ook probeer ik Jessica vaker te laten kiezen wat zij wilt, ook als Ollie erbij is. Wil niet dat zij zich achtergesteld voelt of het idee heeft dat ze aandacht moet trekken. Bijvoorbeeld dat Jessie mag kiezen waar ze wilt zitten in de buggy als we Ollie ophalen in plaats van dat Ollie het voor het zeggen heeft omdat die anders gaat huilen. Ja jammer dan, dan ga jij toch lekker huilen, toedeledokie. Het is vermoeiend, maar vind het wel beter zo.
Buiten dat ik elke avond gebroken ben, ga ik elke ‘werkdag’ in met plezier. Ik heb zo ontzettend veel geluk gehad met deze familie en ik ben bang dat het nog heel moeilijk gaat worden om hier weg te gaan. Maar gelukkig heb ik nog 5 maanden te gaan! Ennnnnnn nog maar 2 maanden totdat papa en mama komen!
Dikke kussen vanuit Engeland!
